اين يه شروع تازه است. همراه با شروع و نگاه تازه خودم به آينده. با نوشتن اين وبلاگ ميخوام فقط به الان فكر كنم، به حال، نه به گذشته اي كه رفته و آدماش، نه به آينده توراهي كه خيلي مبهم تر از اون چيزيه كه تو تصورمه. اين دفعه ميخوام يادبگيرم چطوري حرف بزنم، چطوري جواب بدم، چطوري ياد بدم، چطور بنويسم كه منظور مورد نظرم درك شه. چه جوري حرف بزنم. با مكث و آرامش و تامل و رسا. ياد ميگيرم. ياد ميگيرم و اين آغازي ميشه براي ادامه از بيست و پنج سالگي به سي.