اون چیزی که عشق فرضش میکنیم و برامون از همه حس ها بالاتر است چیزی جز عادت، احساس نیاز، تنهایی، وابستگی نیست. در واقع چیزی که ما میخواهیم دوست داشتنه که برداشت غلطی ازش میشه. دوست داشتن حس عجیب و بدون دلیل و منطقیه. حسی که بین دست زدن برای خندیدنت، توی صدا موقع شعر خوندن برات، یا توی چشمها وقتی دستاتو میاری و خودتو میندازی تو بغل به راحتی خونده میشه. من خوشحالم که تو خوشحالی. دوستت دارم چه حالا، چه شش ماه، یکسال، چه هر وقت که ببینمت. اما مطمئن باش وقتی میگم عشقم عاشقتم حسم اون اوج دوست داشتنست که جور دیگه ای برای بیانش بلد نبودم. ممکنه تو دیگه نه منو یادت بیاد، نه به این راحتی بغلم کنی ولی من همیشه همیشه از دور دور دوستت میدارم. تو دلم. هی هی
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر